دانلود پاورپوینت تحلیل  و ارزیابی دیپلماسی عمومی و جنگ نرم در عرصه رقابت بین الملل

\n

تحلیل  و ارزیابی دیپلماسی عمومی و جنگ نرم در عرصه رقابت بین الملل

\n

\n

عنوان های پاورپوینت  : 

\n

\n

تحلیل  و ارزیابی دیپلماسی عمومی و جنگ نرم در عرصه رقابت بین الملل

\n

جایگاه دیپلماسی عمومی در دنیای امروز و عرصه بین المللی

\n

فهرست مطالب

\n

مقدمه

\n

دیپلماسی عمومی یعنی چه؟

\n

رسانه ها و دیپلماسی عمومی

\n

دیپلماسی عمومی در فضای مجازی

\n

رویکرد ارتباطات بین المللی و دیپلماسی عمومی در آمریکا

\n

جایگاه دیپلماسی عمومی در سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران

\n

مدل دیپلماسی عمومی و تماس فرهنگی

\n

منابع و مراجع

\n

\n \n\n \n\n

---

\n\nقسمت ها و تکه های اتفاقی از فایل\n\n \n\n5-رویکرد ارتباطات بین المللی و دیپلماسی عمومی در آمریکا\n\nعلیرغم آنکه ریشه ارتباطات بین المللی را می‌توان تا شکل گیری اولین اجتماعات بشری دنبال کرد ولی مطالعات علمی مربوط به آن قرن بیستمی‌، آمریکایی و به شدت تحت تأثیر جنگ جهانی دوم وسپس جنگ سرد است. عوامل اصلی شکل گیری این رشته در بستر سیاست خارجی و جریانات دیپلماسی آمریکا به شرح زیر است:\n\n1رشد تخاصمات سیاسی و رقابتهای بین المللی در جریان جنگ سرد\n\n2 توسعه دیپلماسی و سازمانهای بین المللی بعد از جنگ دوم جهانی\n\n3 رشد تعارضات ایدئولوژیک و کاربرد رسانههای جهانی برای اشاعه آنها\n\n4 رشد کاربرد فناوریهای جدید ارتباطی مثل شبکه های ماهواره ای و اینتر نت\n\n5   گسترش روزافزون کشور-ملتها به عنوان بازیگران اصلی در صحنه بین المللی\n\n6ظهور آمریکا به عنوان قدرت مسلط جهانی در عرصههای سیاسی، اقتصادی و ارتباطی\n\n7 گسترش جریان حرکت و جابجایی انسانها در سطح جهان بر اثر رشد توریسم، برگزاری کنفرانسها، افزایش نهادهای آموزشی جهانی و تبادل استاد و دانشجو میان کشورها و از بین رفتن مرزهای جغرافیایی مثل اتحادیه اروپا\n\n6-دیپلماسی عمومی و جنگ نرم در عرصه رقابت بین الملل\n\nآیا هدف دیپلماسی عمومی تنها بازسازی وجهه مثبت کشوری در میان مخاطبان است یا اهداف سیاسی - امنیتی هم دارد؟\n\nدر بخش قبلی اشاره شد که در جهان امروز دیپلماسی عمومی و توجه به مردم و نخبگان دیگر کشورها، جایگاه بسیار ممتازی را در راهبردهای سیاسی- امنیتی کشورها پیدا کرده و بخشی از دیپلماسی عمومی در جنگ نرم، از راه ارتباطات آموزشی- فرهنگی و با هدف شناسایی، نخبه پروری و در نهایت ایجاد و استقرار شبکهای کاملاً وابسته در کشور هدف پی‌گیری می‌شود.\n\n7-چیستی دیپلماسی عمومی در آمریکا بسیاری از محققان و صاحب‌نظران عرصه سیاست بین‌الملل، دولت آمریکا و آژانس اطلاعاتی ایالات متحده را بنیان‌گذار دیپلماسی عمومی در جهان می‌دانند. اصطلاح دیپلماسی عمومی نخستین بار در سال 1965 در آمریکا از سوی ادموند گولیون، رئیس مدرسه حقوق و دیپلماسی فلچردر دانشگاه تافتزبه کار گرفته شد و عبارت است از ارتباطات معطوف به منافع ملی یک کشور از راه ارتباط با مردم خارج از مرزهای جغرافیایی.در دهه 80، مدیران کاخ سفید به منظور مقابله با دولت ساندانیست‌ها در نیکاراگوئه، دفتری را به نام اداره دیپلماسی عمومی[برای آمریکای لاتین و جزایر کارائیب راه اندازی کردند که از آن زمان، اصطلاح دیپلماسی عمومی نزد افکار جهانیان معمول شده است.در فرهنگ واژگان روابط بین‌الملل سال 1987وزارت امور خارجه ایالات متحده، دیپلماسی عمومی این چنین تعریف شده است:«دیپلماسی عمومی به برنامههای تحت تکفل دولتی بر می‌گردد که هدف آن‌ها مطلع کردن یا تحت تأثیر قرار دادن افکار عمومی در کشورهای دیگر است و وسایل اصلی آن عبارت‌اند از: انتشارات، سینما، مبادلات فرهنگی، رادیو و تلویزیون واینترنت است..»\n\nدر جریان جنگ سرد مرکز مطالعات بین المللیدر مؤسسه فناوری ماساچوست (MIT) شکل گرفت. این مرکز در دهه 50 و60 میلادی به سرعت به یکی از مهم‌ترین نهادهای مطالعات ارتباطات بین المللی در آمریکا تبدیل شد. هدف اصلی پژوهشهای این مرکز به کارگیری تکنیکهای اجتماعی برای کنترل نگرشها و رفتار انسانی درسطح توده با تاکید بر تأثیر وسایل ارتباط جمعی برتوسعه اجتماعی جهان سوم بود. در سال 1952 بنیاد فورد مبلغ 875000 دلار برای اجرای یک برنامه تحقیقاتی در ارتباطات بین المللی پرداخت واین مرکز تا سال 1956 تحقیقات وسیعی در باره اقناع، تبلیغات تجاری، افکار سنجی، بسیج سیاسی و نظامی‌‌، گسترش عقاید و دیگر حوزههای مربوط انجام داد. ام آی تی در آن سالها بااستفاده وسیع از بودجههای دولتی و شبه دولتی، رشته ارتباطات بین المللی را به سمت مطالعه اطلاعات و تبلیغات با هدف افزایش شناخت و توانایی دولت در به کارگیری وسایل ارتباط جمعی در سطح بین المللی جهت داد. این مطالعات برآن بود که اثرات تبلیغی می‌تواند در تلفیق با توسعه اقتصادی، کمکهای نظامی‌‌، آموزشهای سیاسی و حمایت آمریکا از دولتهای دوست تقویت شود. تمام این فرآیند «تئوری توسعه» نام گرفت. این برنامه دانشی تولید کرد که هم برای دانشمندان مفید بود و هم سیاستگذاران را راهبری می‌‌کرد. بر این اساس مواردی نظیر تعارض میان کرملین و دنیای آزاد، همگرایی و واگرایی اروپا ورشد ناسیونالیسم در آسیا و آفریقا مورد توجه قرار گرفت.\n\nمطالعات انتقادی مولانا در مورد برنامه مطالعاتی ام آی تی نشان می‌دهد که در دیدگاه گروه طراحی پروژه یعنی کسانی چون جروم برونر والاس کارول، هارولد لاسول، پل لازرسفلدادواردشیلز، هانس اسپیر، ایتل دوسولاپولوماکس میلیکانارتباطات بین المللی چیزی فراتر از مطالعه جریان فرامرزی اطلاعات از طریق ابزارهای الکترونیک بود زیرا هدف مطالعه تبادل کلمات، احساسات و ایدههایی بود که نگرشها و رفتارهای افراد ملتهای مختلف نسبت به یکدیگر را تحت تأثیر قرار می‌داد. . در این هدف‌گذاری از یک سو بر ابعاد انسانی و اجتماعی ارتباطات بین‌المللی در قالب نمادها و نشانهها تاکید و از سوی دیگر به بررسی شرایط اجتماعی تولید و دریافت تصاویر ذهنی ملتها نسبت به یکدیگر توجه شده است در نتیجه در پروژههای ام آی تی مطالعه زمینههای اجتماعی، اقتصادی، سیاسی و فرهنگی جوامع دیگر در فرایند ارتباطات بین‌المللی لازم تلقی شد.\n\nتوجه برنامه ام آی تی به جوامع دیگر- بنا به مصالح راهبردی- بیشتر معطوف به شناخت ارتباطات نخبگان در جهان سوم بود زیرا تصور می‌‌شد در جهان سوم- به علت فقدان مردم سالاری- تودهها نقش چندانی در تصمیمات حیاتی ندارند. از این رو مواردی چون میزان حسایت نخبگان نسبت به ارتباطات اجتماعی، پیشینه، دیدگاهها و نقش متخصصان در ارتباطات بین‌المللی تکنیکها و ساختار ارتباطات میان نخبگان، مذاکره به عنوان ابزار ارتباطات بین المللی، فرایند میانجیگری رسانهها میان نخبگان ارتباطی و تودهها، مسئله رهبران افکار و چگونگی تأثیرپذیری تودهها از آنان مورد توجه ویژه قرار گرفت و در مطالعات دوربرد نسبت به آیندهنگری در جهان سوم اقداماتی انجام شد (Mowlana,1996:1-38).\n\nدر این مدل که نقطه چین بودن محیط بیرونی آن نشان دهنده تاثیر پذیری  وتبادل میان فرایند سیاست خارجی کشورها و فضای بین المللی است، رابطه میان منافع ملی و هویت فرهنگی لحاظ شده و رابطه ای بیشتر یک سویه میان هویت و منافع ملی در نظر گرفته شده است چرا که  ثبات هویت ملی بسیار بیش از منافع ملی است و در بسیاری از موارد ، نخبگان یک ملت در جریان فهم و صورتبندی منافع ملی _آگاهانه یا ناآگاهانه – در محیط هویتی خود غوطه ور هستند.\n\nخطوط نقطه چین میان هویت فرهنگی با دیپلماسی عمومی، و منافع ملی با دیپلماسی سنتی نشان دهنده تاثیرات غیر مسقیم هریک بر دیگری است، میان دیپلماسی سنتی و دیپلماسی عمومی رابطه ای تعاملی وجود دارد و در کشور آمریکا نهادهایی برای هماهنگی میان این دو مؤلفه سیاست خارجی تعبیه شده است ؛ اما این تعامل در مقام عمل بیشتر به سود دیپلماسی سنتی است ؛تجربه ادغام آژانس اطلاعات ایالات متحده در وزارت خارجه ،پس از 50 سال تلاش برای استقلال نشان از غلبه نهایی رویکرد منفعت محور و استفاده ابزاری دیپلماسی سنتی از دیپلماسی عمومی دارد.\n\nسند "مفهوم یکپارچه و مشترک ارتباطات استراتژیک" اگرچه راهنمای رسمی وزارت دفاع آمریکانیست اما یازده توانمندی حمایتی را مشخص کرده که وزارت دفاع باید در فرایند ارتباطات استراتژیک در آینده اهمیت ویژه‌ای برای آنها قائل شود: 1.توانایی برای ادغام تمام فعالیت‌های نیروهای مشترک برای به حداکثر رساندن تأثیر بر مخاطبان منتخب.2.توانایی برای هماهنگی فعالیت‌های نیروهای مشترک با تلاش‌های دیگر نهادها و سازمان‌‌ها در چهارچوب استراتژی ملی. 3.توانایی برای دستیابی، تولید و برقراری اطلاعات و دانش در مورد ادراکات، ایستارها و عقاید مخاطبان بالقوه. 4.توانایی برای دسترسی، تولید و برقراری اطلاعات و دانش در مورد سیستم های ارتباطات اجتماعی پیچیده، که شامل شاخصههای کانال‌های رسانهای متعدد؛ نیات، توانایی‌ها و تلاش‌های دیگر تأثیرگذاران و همچنین تأثیر بر حوزه عملیات‌های مشترک است. 5.توانایی شناسایی، بررسی،‌ ترجمه و ارزیابی تأثیر ارتباطات استراتژیک بر دیگران – شامل دولت‌های دوست، گروههای غیردولتی، بی‌طرف‌ها، رقباء و دشمنان – به عنوان پایه و اساسی برای واکنش به چنین تأثیراتی. 6.توانایی تخمین تأثیرات مستقیم و غیرمستقیم فعالیت‌ها و سیگنال‌های بالقوه بر ادراک، ایستار، عقاید و فعالیت‌های مخاطبین منتخب. 7.توانایی فهم و فرمول‌بندی به موقع پیام‌های مشابه فرهنگی.8.توانایی تولید و انتقال سریع اطلاعاتی که برای تأثیرگذاری بر مخاطبان منتخب طراحی شدهاند. 9.توانایی فهم و هماهنگ‌سازی فعالیت‌های فیزیکی یا ایجاد توانایی‌هایی فیزیکی که برای تأثیر بر مخاطبان منتخب طراحی شدهاند. 10.توانایی برای مستند سازی فعالیت‌های نیروی مشترک، از طریق ابزار گوناگون، و انتشار اطلاعات کسب شده. 11.توانایی برای هماهنگ‌سازی، مونیتور، اندازهگیری، و ارزیابی تأثیرات سیگنال‌های دوستانه در مخاطبان، با دیگر شرکاء و البته با توجه به تأثیرات مورد انتظار.\n\n8-جایگاه دیپلماسی عمومی در سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران\n\nتحولات عرصه بین‌الملل و قدرت گرفتن بیش از پیش بازیگران غیردولتی، موجب بروز تحولاتی در چگونگی عملکرد دیپلماسی شده است. امروزه دولت‌ها در قالب برنامههایی برای برقراری ارتباط و تأثیرگذاری بر مخاطب عام و در چهارچوب دیپلماسی عمومی تلاش می‌کنند، تا به برخی از اهداف سیاسی خود دست یابند. در این بین ایران، با توجه به قدرت نرم خود، از جمله کشورهایی است که توانایی بالقوه زیادی در جذب و تأثیرگذاری بر مخاطبان جهانی دارد. با این حال هر چند گام‌هایی در این مسیر برداشته شده است، ولی هنوز برنامه مدون و منسجمی در قالب دیپلماسی عمومی تکوین نشده است. از این رو ضرورت دارد تا با در نظر گرفتن توانایی‌های ایران، استراتژی مدونی برای دیپلماسی عمومی ارائه شود. این استراتژی باید شامل بهرهگیری از کلیه منابع و طرح و شیوههای مشخصی برای برقراری ارتباط با مخاطبان باشد. همچنین الزامات دیپلماسی عمومی باعث می‌شود تا نهادی در قالب دستگاه سیاست خارجی، عهدهدار تدوین و اجرای دیپلماسی عمومی باشد و سایر نهادها نقش مکمل را برای این نهاد بازی کنند. محوریت مذهب تشیع و فعالیتهایی که در جذب شیعیان دیگر کشورها در این زمینه انجام گرفته نمونه ای از دیپلماسی عمومی دولت و حاکمیت در سه دهه اخیر است که منجر به افزایش نقش ایران در عرصه منطقه گردیده است .\n\nدولت جمهوری اسلامی ایران طی دهه اخیر با راه اندازی شبکه های ماهوارهای به زبانهای انگلیسی و عربی و قرار دادن شبکه های داخلی فارسی بر روی ماهواره و فضای مجازی با هدف کشورهای فارسی زبان منطقه و کلیه فارسی زبانان دنیا سعی در بدست آوردن سهم بیشتری از مخاطب در عرصه منطقه ای و بین المللی برای بهبود وجهه عمومی خود کرده است . میزبانی اجلاس سران کشورهای اسلامی  میزبانی بازیهای کشورهای اسلامی برگزاری جشن نوروز با حضور سران کشورهای برگزار کننده نوروز و.... از نمونه های بارز این سیاست در عرصه بین المللی است .\n\nدر عرصه داخلی سفرهای استانی هیئت دولت و برگزاری سخنرانیهای اختصا صی و مصاحبه های مطبوعاتی برگزاری جلسات پرسش و پاسخ از سوی مقامات حکومتی با دانشجویان اساتید دانشگاه هنرمندان ونخبگان تاثیر گذار در مناسبتهای خاص از جمله سیاستها در عرصه دیپلماسی عمومی با هدف بهبود و افزایش تاثیر گذاری برمخاطبان داخلی است .\n\n9-مدل دیپلماسی عمومی و تماس فرهنگی\n\nتلاشهایی که تحت هر یک از عناوین دیپلماسی عمومی‌، فرهنگی یا ارتباطی انجام می‌‌شود در نهایت منجر به تماس فرهنگی میان دو فرهنگ مبدا و مقصد می‌‌شود. در بحث پیرامون تماس فرهنگی، فرهنگ‌ به معنای‌ تمامی‌‌برنامهها و اقداماتی‌ فرض‌ شدهاست‌که انسانها در چارچوب‌اجتماعی‌ به منظور شکل‌ بخشیدن‌ به زندگی‌ خود و سازگار شدن‌ با محیط‌ می‌‌پرورانند. در این‌ دیدگاه، فرهنگ‌ به عنوان‌ رابط‌ میان‌ جامعه و محیط‌ پیرامونی‌ مورد بحث‌ قرارمی‌‌گیرد این‌ محیط‌ پیرامونی‌ چیست‌ و چه تغییراتی‌ را بر تافته است‌؟ «تماس‌ فرهنگی‌» مهم‌ترین‌عامل‌ تغییر محیط‌ پیرامونی‌ یک‌ فرهنگ‌ است‌ بیان‌ رابطه میان‌ نتایج‌ این‌ تماسهای‌ فرهنگی‌ بامتغیرهای‌ درون‌ نظام‌ اجتماعی‌ به خصوص‌ دین‌، دولت‌ و رسانهها موضوع‌ محوری‌ در بررسی‌جامعهشناسی‌ تحولات‌ فرهنگی‌ یک کشور‌ است‌.\n\nدر واقع‌ تحولات‌ فرهنگی‌ درون‌ زا و برون‌ زا باید در یک ‌منظومه واحد ولی‌ چند جانبه مورد بررسی‌ قرار ‌گیرد. این‌ شیوه علیت‌ دو قطبی‌ در بررسی‌تحولات‌ فرهنگی‌ ریشه در دیدگاههای‌ نظری‌ روژه باستید- جامعه شناس نامدار فرانسوی - دارد. او با طرح‌ تعامل‌ دیالکتیک‌ علیت‌بیرونی‌ و علیت‌ درونی‌، همه فرا گردهای‌ فرهنگ‌ پذیری‌ را ناشی‌ از این‌ تعامل‌ می‌داند. به نظرباستید علیت‌ درونی‌ یک‌ فرهنگ‌ یعنی‌ شیوه کار کرد ویژه و منطق‌ خاص‌ آن‌ فرهنگ‌ می‌تواند دگرگونی‌ فرهنگی‌ برون‌ زا را تقویت‌ کند یا نقش‌ باز دارنده ‌ایفا کند. متقابلاً علیت‌ برون‌ زا که درارتباط‌ با دگرگونیهای‌ برون‌ زا قرار دارد فقط‌ بر اساس‌ علیت‌ درونی‌ عمل‌ می‌‌کند. به عبارت‌ دیگرعلیت‌ دو قطبی‌ پدیده واکنشهای‌ زنجیرهای‌ در تحولات‌ فرهنگی‌ را به شرح‌ زیر توضیح‌ می‌دهد:علیت‌ بیرونی‌ دگرگونی‌ را در مقطعی‌ خاص‌ از زمان‌ در یک‌ فرهنگ‌ بر می‌انگیزاند؛ فرهنگ‌ مقصداین‌ دگرگونی‌ را بر اساس‌ منطق‌ خاص‌ خود «جذب‌» می‌‌کند و مجموعهای‌ از سازگاریهای‌ پی‌ درپی‌ را به همراه می‌‌آورد یعنی‌ علیت‌ بیرونی‌ انگیزاننده علیت‌ درونی‌ است‌ و در شرایط‌ عادی‌بدون‌ وجود زمینه در فرهنگ‌ پذیرنده، امکان‌ تغییر فرهنگی‌ در اثر تماس‌ فرهنگی‌ وجود ندارد ودر مقابل‌ دیالکتیک‌ پویای‌ درونی‌ و بیرونی‌ منجر به یک‌ ساخت‌ بندی‌ جدید فرهنگی‌ می‌‌شود. کیفیت‌ این‌ ساخت‌ بندی‌ جدید بسته به چگونگی‌ تماس‌ تفاوت‌ می‌‌کند و نتایجی‌ کاملاً مختلف‌ اززوال‌ فرهنگی‌ تا شکوفایی‌ فرهنگی‌ را به دنبال‌ دارد. فرهنگ‌ِ خالص‌ و بدون‌ تماس‌ و تغییر وجودندارد و در این‌ فرا گرد هر فرهنگی‌ که در موقعیت‌ تماس‌ فرهنگی‌ قرار می‌‌گیرد دستخوش‌ مراحل‌ساخت‌ زدایی‌ و ساخت‌ یابی‌ مجدد می‌‌شود. از اینجاست‌ که برداشت‌ پویا از فرهنگ‌ بجای‌برداشت‌ ایستا می‌نشیند و ساخت‌ گرایی‌ لوی‌ اشتراوس‌ جای‌ خود را به ساخت‌ یابی‌ باستید می‌دهد اگر ساخت‌ زدایی‌ِ ناشی‌ از تماس‌ با ساخت‌ یابی‌ِ جدیدی‌ کهناشی‌ از قوت‌ درونی‌ فرهنگ‌ مقصد است‌ همراه شود شکوفایی‌ فرهنگی‌ پیش‌ می‌‌آید و اگرساخت‌ زدایی‌ بدون‌ ساخت‌ یابی‌ صورت‌ گیرد انحطاط‌ فرهنگی محتمل خواهد بود..\n\nدر این مدل به جای تقسیم دیپلماسی عمومی به دیپلماسی فرهنگی و دیپلماسی رسانه ای ، دو وجه از دیپلماسی عمومی یعنی ارتباطات بین المللی و ارتباطات بین فرهنگی مورد توجه قرار گرفت.علت این است که از منظر ارتباطات می توانیم دیپلماسی عمومی را "ارتباط میان ملتها از طریق - یا با واسطه – دولتها"  تعریف نمائیم و با پذیرش چنین تعریفی ما با دو وجه همپوشان از ارتباطات  - ونه صرفا دو تکنیک دیپلماتیک – روبرو خواهیم بود.رویکرد ارتباطات بین المللی  همان گونه که در مقاله آمد بیشتر بر ارتباطات رسانه ای و با واسطه تکیه می کند ؛اگرچه در یک دیدگاه وسیعتر گفته می شود ارتباطات بین المللی شامل - و نه محدود به - ارتباطات بین فرهنگی نیز هست ولی مقید کردن ارتباطات بین المللی به رسانه محور بودن ، از نظر مفهومی و ایجاد تمایز بسیار مفید است . این رسانه ها یا کانالها خود از نظر سرعت انتقال و ماندگاری پیام به دو نوع کند و سریع تقسیم می شوند:رسانه های چاپی اعم از کتاب و مجله ،کند تلقی می شوند و ارتباطات رایانه ای  و رادیو و تلویزیونی ،از رسانه های سریع به شمار می آیند. خط نقطه چین عمودی و قرار گرفتن رویکرد ارتباطات بین المللی در سمت راست مدل ،ذیل منافع ملی ،نشان دهنده تأثیر گذاری حوزه منافع ملی بر رویکرد ارتباطات بین المللی است. علت این امر ،تعامل سنگین رسانه ها با حاکمیت ملی در مسائل جاری و سرعت تصمیم گیری در ارتباطات بین المللی است. رویکرد ارتباطات بین فرهنگی بیشتر با تماس چهره به چهره و به خصوص حضور یک فرد متعلق به یک فرهنگ دریک محیط فرهنگی دیگر مرتبط است؛ نقطه چین پر رنگ در میانه عرضی مدل نمودار جداسازی محیط فرهنگی کشورهای مبدأ و کشور هدف است؛ سیاست خارجی و سیاست فرهنگی کشور هدف مهمترین عوامل تأثیر گذار بر حجم ،شدت و جهت تماس دو فرهنگ است اگر سیاست خارجی ، موافق توسعه روابط با کشور مبدأ و سیاست فرهنگی ، موافق گشاده گی نسبت به فرهنگهای دیگر باشد،  دیپلماسی عمومی ، موجب تماس فرهنگ و جامعه کشور مبدأ با فرهنگ و جامعه مقصد می شود  و در غیر این صورت تماس فرهنگی با موانع و مشکلاتی مواجه می شود.\n\nبه شرط اقتدار  و تدبیرحاکمیت در مورد مرزهای فرهنگی خود ،این امکان وجود دارد که جریان واردات فرهنگی و ارتباطی ، به نحو گزینشی و با رویکرد به گزینی مدیریت شود ؛عبور پیکانهای خط چین شده در میان کادر سیاست خارجی و سیاست فرهنگی نماد امکان چنین گزینشی است.از طرف دیگر ملاحظات مربوط به سیاست خارجی ، سیاست فرهنگی و فرهنگ عمومی در کشور هدف باعث می شود طراحان و مجریان دیپلماسی عمومی در کشور مبدأ ،دست به ویراستاری بین فرهنگی بزنند و خود نیز از میان انبوه اقلام و پیامهای فرهنگی  متناسبترین ها با فرهنگ و جامعه کشور مقصد را گزینش کنند.عبور این پیامها از دوفیلتر ویراستاری بین فرهنگی از طرف کشور مبدأ و سیاست  خارجی و فرهنگی در کشور مقصد  و دریافت این پیامهای گزینش شده، توسط گروههای هدف، موجب «تماس‌ فرهنگی‌» می شود که مهم‌ترین‌عامل‌ تغییر محیط‌ پیرامونی‌ یک‌ فرهنگ‌ است.\n\nاز قرن هیجدهم دو رویکرد اساسی نسبت به مفهوم فرهنگ در مقابل یکدیگر قرار گرفتند؛ از یک سو در جریان انقلاب صنعتی و غلبه دیدگاههای تکامل گرا در مردم شناسی و جامعه شناسی، اصطلاح فرهنگ به گونهای اروپامدار صرفاً به «دستاوردهای با ارزش»، فرهنگ متعالی نخبگان و آثار هنرمندانی چون گوته و بتهوون محدود شد. ریموند ویلیامز (1921-1988) - از پیشگامان مکتب مطالعات فرهنگی در دانشگاه بیرمنگام- این امر را ناشی از پدیده تفکیک اجتماعی و تخصصی شدن روز افزون عملکردها در جامعه می‌داند؛ یعنی جدا کردن عملی ِ فعالیتهای معینِ اخلاقی و روشنفکرانه از بقیه ابعاد جامعه و کوشش برای خلق ارزشهای نهایی به منظور به دست آوردن معیار هایی برای قضاوت در باره سایر فعالیتهای اجتماعی و اقتصادی (Fekete,1977 ؛ بیلینگتون و دیگران، 37:1380)در این دیدگاه، مفهوم سازی برای فرهنگ جستجویی است برای «انواع تازهای از روابط اجتماعی»که غایت آن، آرمانِ«پیشرفت انسان» و «انسان پیشرفته» است از این منظر تمدن، اوج فرهنگ و دستاوردهای نخبگان اروپایی قلههای فرهنگ تلقی شد.\n\nمهم‌ترین تفاوت ارتباطات بین فرهنگی با ارتباطات بین المللی آن است که اولی اغلب مبتنی بر ارتباط بی واسطه، حضوری و رودر روی یک فرد یا گروه با فرهنگ دیگر و دارای فرآیندی کند و آثاری پایدار است و در مقابل ارتباطات بین المللی نه تنها بر این شیوه تکیه می‌کند بلکه علاوه بر آن مبتنی بر ارائه تصویری از یک فرهنگ از طریق وسائل ارتباط جمعی برای مخاطبان فراگیر از فرهنگهای دیگر است و دارای بردی وسیع، فرآیندی سریع و آثاری گذراست. به همین دلیل در بسیاری از کشورها از جمله انگلستان و آمریکا جایگاه سازمانی اقدامات و برنامههای موسوم به روابط فرهنگی بین المللی - که مبتنی بر رویکرد ارتباطات بین فرهنگی است - از برنامهها ی اطلاع رسانی - که مبتنی بر رویکرد ارتباطات بین المللی است - تفکیک شده است (Sablosky,1999:60).\n\nنفوذو اثر گذاری دو هدف اصلی دیپلماسی فرهنگی است. دیپلماسی فرهنگی- مبتنی بر تجربه فرانسویها در قرن نوزدهم- در ابتدا به معنای سرمایه گذاری برای تأسیس مدارس و مؤسسات فرهنگی در کشورهای مورد نظر بر مبنای اهداف استراتژیک بود. کاوالیروجانشین رئیس شورای بریتانیا در مقالهای با عنوان «دیپلماسی فرهنگی: دیپلماسی تأثیر گذاری» آغاز شکل گیری دیپلماسی فرهنگی را همراهی گروهی از هنرمندان فرانسوی با هیئت اعزامی دوک لوکزامبورک به دربار پرتغال در برزیل به سال 1816 می‌داند؛ این هنرمندان هدیه رسمی‌‌ و سفیران فرهنگی فرانسه برای تأسیس یک مدرسه هنرهای زیبا در ریو دوژانیرو بودند سال بعد دو دانشمند زمین شناس پروسی، هیئت سیاسی کشور خود را در جریان ازدواج شاهزاده پرتغال همراهی کردند تا به مردم و دربار پرتغال جهان جدید را بشناسانند. در واقع دو کشور فرانسه و آلمان همان‌گونه که آغازگران دیپلماسی فرهنگی بودند هنوز هم بیشترین سرمایه گذاری ملی را در این راه می‌نمایند (Cavaliero,1986:139 ). مؤسسه آلیانس فرانسه زیر نفوذ یهودیان از سال 1883 و پس از شکست از پروس کار خود را آغاز کرد. این مؤسسه برای تدریس زبان فرانسه در مستعمرات و بقیه کشورها ایجاد شد. در 1902 مؤسسه لای میسیون برای آموزش غیر مذهبی در ماوراء بحار و در سال 1910 دفتر ملی برای تبادلات مدرسهای و دانشگاهی و اداره مدارس و مؤسسات فرانسوی خارج از کشور تأسیس شد. پیشتازی فرانسه در نهادینه کردن روابط فرهنگی بین المللی باعث شد تا در این زمینه یک مدل فرانسوی شکل بگیرد. این مدل که شامل آموزش زبان، تعلیم و تربیت، تبادلات علمی‌‌و حتی مذهبی می‌شود، توسط بسیاری از کشورها پذیرفته و دنبال شده است.\n\n \n\n \n\n30 تا 70 درصد پروژه | پاورپوینت | سمینار | طرح های کارآفرینی و  توجیهی |  پایان-نامه |  پی دی اف  مقاله ( کتاب ) | نقشه | پلان طراحی |  های آماده به صورت رایگان میباشد ( word | pdf | docx | doc )