دانلود پاورپوینت آشنایی با زندگی و جنبه های ادبی ،اشعار و اندیشه مسعود سعد سلمان

\n

مسعود سعد سلمان

\n

\n

عنوان های پاورپوینت  : 

\n

\n

آشنایی با زندگی و جنبه های ادبی ،اشعار و اندیشه مسعود سعد سلمان

\n

مسعود سعد سلمان

\n

قصیده 1:چون نایِ بینوایم از این نایِ بینوا ...

\n

توضیحات

\n

قصیده 2: دوش در روی گنبدِ خَضرا...

\n

توضیحات

\n

قصیده 3: دلم از نیستی چو ترسانی است ...

\n

توضیحات

\n

قصیده 4:چو مردمان شبِ دیرنده عزمِ خواب کنند...

\n

توضیحات

\n

قصیده 5: چون منی را فلک بیازارد...

\n

توضیحات

\n

قصیده 6: باد خزان روی به بُستان نهاد...

\n

توضیحات

\n

قصیده 7: چو سوده دوده به روی هوا برافشانند...

\n

توضیحات

\n

قصیده 8: فریاد مرا زین فلک آینه کردار...

\n

توضیحات

\n

قصیده 9: تخم گشت ای عجب مگر سخنم ...

\n

توضیحات

\n

قصیده 10: دلم ز اندُهِ بی‌حد همی نیاساید ...

\n

توضیحات

\n \n\n \n\n

---

\n\nقسمت ها و تکه های اتفاقی از فایل\n\n \n\nقصیده 8: فریاد مرا زین فلک آینه کردار...\n\n \n\nفریاد مرا زین فلک آینه کردار\n\nکایینة بخت من ازو دارد زنگار\n\n \n\nآسیمه شدم هیچ ندانم چه کنم من\n\nعاجز شدم و کردم بر عجز خود اقرار\n\n \n\nگویی که مگر راحت من مِهرِ بُتان است\n\nکاسباب وجودش به جهان نیست پدیدار\n\nقصیده 8: فریاد مرا زین فلک آینه کردار...\n\nاز گنبدِ دوّار همی خیره بماندم\n\nبس کس که چنین خیره شد از گنبد دوّار\n\nکوهیم که می پاره نگردیم به سختی\n\nبادیم که می‌مانده نگردیم ز رفتار\n\nبادیم و نداریم همی چیرگی باد\n\nکوهیم و زر و سیم نداریم چو کهسار\n\nقصیده 8: فریاد مرا زین فلک آینه کردار...\n\nابریم که باشیم همیشه به تک و پوی\n\nوز بحر برآریم همی لؤلوی شهوار\n\nیک فوج همی بینم گم کرده ره خویش\n\nو ایّام بر ایشان ز جهالت چو شب تار\n\nهنجار همی بینند از شعر من آری\n\nبینند از انجُم به شب تاری هنجار\n\nقصیده 8: فریاد مرا زین فلک آینه کردار...\n\nیک فوج همی بینم در خواب جهالت\n\nبیکار برِ خویش و برِ دانش بیکار\n\nچون کژدم خفته شده در بیغُله مشغول\n\nبینند خیالاتی در بیهده هموار\n\nمن چون ز خیالات بری گشتهام ، آری\n\nباشد ز خیالات بری مردم هشیار\n\nقصیده 8: فریاد مرا زین فلک آینه کردار...\n\nیک شهر همی بینم بی‌دانش و بی‌عقل\n\nافراخته از کبر سرو ساخته دستار\n\nپس چونکه سرافکنده و رنجور بماندهست\n\nهر شاخ که از میوه و گل گشته گرانبار ؟\n\nاین شعر من از رَغْمِ عدو گفتم ازیرا\n\nتا باد نجنبد نفتد میوه ز اشجار\n\nقصیده 8: فریاد مرا زین فلک آینه کردار...\n\nهیهات ، عدو هست نم شب که شود زو\n\nروی گل و چشم شِکْفه تازه و بیدار\n\nلیکن چو پدید آید خورشید در آن دم\n\nناچیز شود آن نَمِ او جمله بیکبار\n\nبدخواه بگرید چو بخندد به معانی\n\nاز گریة نوک قلمم دفتر اشعار  …\n\nتوضیحات\n\nآینه کردار : مانند آینه ، ظاهراً یعنی سخت دل .\n\nفریاد مرا : من فریاد دارم .\n\nآیینة بخت : اضافة تشبیهی است .\n\nزنگار : 2/2 .\n\nدر مصراع اول تشبیه مجمل است چون وجه شبه ذکر نشده است .\n\nآسیمه : پریشان .\n\nمیان «عاجز و عجز» جناس اشتقاق است .\n\nمگر : شاید .\n\nمِهر : دوستی .\n\nبُتان : جمع بت ، صنم . 3\n\nپدیدار : نمایان\n\nتوضیحات\n\nگنبدِ دوّار : آسمان .\n\nخیره : حیران . در این بیت آرایة ردّالصّدر الی العجز (تصدیر) به کار رفته است .\n\nپاره : شکافته ، گسیخته .\n\nمانده : 2/11 .\n\nرفتار : در اینجا به معنی وزش ، وزیدن . در بیت آرایة موازنه و تشبیه مضمر به کار رفته است .\n\nچیرگی : پیروزی ، ظفر\n\nتوضیحات\n\nتک و پوی : رفت و آمد به تعجیل .\n\nلؤلؤ شهوار : مروارید قیمتی . منظور اشعار نغز است .\n\nفَوْج : دسته .\n\nهنجار : راه .\n\nاَنْجُم : جمع نجم ، ستارگان ، اختران .\n\nدر این بیت صنعت ردّالصّدر الی‌العجز به کار رفته است\n\nتوضیحات\n\nبر : نزدیک .\n\nبَیْغُله : ویرانه .\n\nبیهده : باطل .\n\nهموار : پیوسته .\n\nبری : مخفّف بَری ، بی‌گناه ، مبرّا .\n\nمردم : انسان\n\nتوضیحات\n\nافراخته : بلند کرده .\n\nدستار : پارچهیی که دور سر پیچند .\n\nاین بیت از امثال سائره است .\n\nرَغْمْ : به خاک مالیدن بینی ، برخلاف میل کسی کاری کردن .\n\nعدو : دشمن .\n\nدر مصراع دوم آرایة ارسال المثل است .\n\nتوضیحات\n\nهَیْهات : اسم فعل عربی است به معنی دور است . در فارسی در مقام افسوس و حسرت گفته می‌شود. در اینجا به معنی دریغ گفتن و حسرت خوردن است .\n\nنم شب : شبنم .\n\nشکفه : شکوفه ، غنچه .\n\nدر مصراع دوم آرایة لفّ و نشر مرتّب به کار رفته است .\n\nناچیز : معدوم ، از بین رفته .\n\nنم : شبنم .\n\nجمله : همه\n\nدر اینجا مقصود از خورشید طبع وقّاد است که چون خورشید می‌درخشد و حسد حاسدان را در پرتو خود ذوب می‌کند . و خورشید به صورت توریه (ایهام) به کار رفته است که در مفهوم غیر حقیقی است و استعارة مصرّحه است .\n\nبدخواه : دشمن .\n\nگریه : تراوش قلم .\n\nگریة نوک قلمم : تتابع اضافات اس\n\nقصیده 9: تخم گشت ای عجب مگر سخنم ...\n\nتخم گشت ای عجب مگر سخنم                که پراکنده بر زمین فکنم ؟\n\nاو بروید همی و شاخ زند                          من از او دانهیی همی نچنم\n\nاز فنای سخن همی ترسم                     که به غایت همی رسد سخنم\n\nقصیده 9: تخم گشت ای عجب مگر سخنم ...\n\nآفتابست همّتم گر چند                           عَرَضی گشت همچو سایه تنم\n\nبار گشتهست پوست بر تن من                   چون توانم کشید پیرهنم\n\nروزگارم نشاند بر آتش                          صبر تا کی کنم نه برهمنم\n\nقصیده 9: تخم گشت ای عجب مگر سخنم ...\n\nهر زمانی به دست صبر همی                     گردن آرزو فرو شکنم\n\nگاه در انجمن چنان باشم                          که فرامش شود ز خویشتنم\n\nگاه تنها ز خود شوم طیره                       گویی اندر میان انجمنم\n\nقصیده 9: تخم گشت ای عجب مگر سخنم ...\n\nهمچو آتشکده شدهست دلم                       من از آن بیم دم همی نزنم\n\nگه ز تفِّ دل اژدها کردار                           پر ز آتش همی شود دهنم\n\nسر به پیش خسان فرو نارم                   که من از کبر سرو در چمنم\n\nقصیده 9: تخم گشت ای عجب مگر سخنم ...\n\nمنّت هیچکس نخواهم از آنک                      بندة کردگار ذوالمننم\n\nگر ز خورشید روشنی خواهد                       دیدگانم ز چشمها بِکَنَم\n\nای که بدخواهِ روزگار منی                      شادمانی بدانچه ممتحنم\n\nتو اگر چه توانگری ، نه تویی                       من اگر چند مفلسم ، نه منم\n\nتوضیحات\n\nگشتن : بدل شدن .\n\nای عجب : شگفتا .\n\nمگر قید استفهام به معنی آیا .\n\nپراکنده : از فارسی میانه Pargantan = پراگندن ، پریشان .\n\nاو : آن ، برای غیر جاندار به کار رفته است .\n\nشاخ زدن : 5/13 .\n\nدانه : ثمر .\n\nفَنا : نابودی .\n\nغایت : پایان .\n\nتوضیحات\n\nآفتاب : بلند ، رفیع .\n\nعَرَضْ : در اصطلاح منطق چیزی که وجودی مستقلّ ندارد ، مثل سایه و طعم که در بقای خود احتیاج به چیزی دارد .\n\nگر چند : حرف ربط مرکّب : هر چند ، اگر چه .\n\nبار : وَبال .\n\nروزگارم : روزگار + م (مفعولی) ، روزگار مرا .\n\nبَرَهْمَنْ : روحانی آیین برهمایی . اشاره به خودسوزی هندوان است . در این بیت آرایة تلمیح است\n\nتوضیحات\n\nدست صبر و گردن آرزو هر دو اضافة استعاری است .\n\nانجمن : میان جمع .\n\nتنها : در خلوت .\n\nطَیْره شدن : به خشم آمدن .\n\nتوضیحات\n\nآتشکده : جایی که زردشتیان در آن آتش مقدّس را نگهداری کنند .\n\nدم زدن : نفس کشیدن . در این بیت تشبیه مجمل است .\n\nتف : 3/2 .\n\nاژدها : 1/7 .\n\nاژدها کردار : مانند اژدها . در این بیت تشبیه مفصّل است .\n\nخَسْ : 4/27 .\n\nسر فرود آوردن : تسلیم شدن .\n\nتوضیحات\n\nمنّت : احسان ، نیکی .\n\nذوالمنن : (مِنَنْ : جمع منّت) ، ذوالمنن : صاحب نیکها .\n\nدیدگان : چشمان .\n\nچشم : به معنی حدقة چشم به کار رفته است .\n\nبدخواه : 8/18 .\n\nمُمتَحَنْ : اسم مفعول از باب افتعال ، بدحال ، در بلا افتاده .\n\nنه تویی : واقعاً خودت نیستی ، این توانگری تو عارضی است .\n\nنه منم : واقعاً من نیستم ، این مفلسی من ظاهری است .\n\nقصیده 10: دلم ز اندُهِ بی‌حد همی نیاساید ...\n\nدلم ز اندُهِ بی‌حد همی نیاساید\n\nتنم ز رنج فراوان همی بفرساید\n\nبخار حسرت چون بر شود ز دل به سرم\n\nز دیدگانم باران غم فرود آید\n\nز بس غمان که بدیدم چنان شدم که مرا\n\nازین بس ایچ غمی پیش چشم نگراید\n\nقصیده 10: دلم ز اندُهِ بی‌حد همی نیاساید ...\n\nدو چشم من رخ من زرد دید نتوانست\n\nاز آن به خون دل آن را همی بیالاید\n\nکه گر ببیند بدخواه روی من باری\n\nبه چشم او رخ من زرد رنگ ننماید\n\nزمانه بد هر جا که فتنهیی باشد\n\nچو نو عروسش در چشم من بیاراید\n\nقصیده 10: دلم ز اندُهِ بی‌حد همی نیاساید ...\n\nچو من به مهر دل خویشتن دروبندم\n\nحجاب دور کند فتنهیی پدید آید\n\nفغان کنم من ازین همّتی که هر ساعت\n\nز قدر و رُتبت سر بر ستارگان ساید\n\nزمانه بِرْبود از من هر آنچه بود مرا\n\nبجز که محنت کان نزد من همی پاید\n\nقصیده 10: دلم ز اندُهِ بی‌حد همی نیاساید ...\n\nلقب نهادم ازین روی فضل را محنت\n\nمگر که فضل من از من زمانه برباید\n\nفلک چو شادی می‌داد مرمرا بشمرد\n\nکنون که می‌دهدم غم همی نپیماید\n\nچو زادسرو مرا راست دید در همه کار\n\nچو زاد سروم از آن هر زمان بپیراید\n\nقصیده 10: دلم ز اندُهِ بی‌حد همی نیاساید ...\n\nتنم ز بار بلا زان همیشه ترسان است\n\nکه گاهگاهی چون عندلیب بسراید\n\nچرا نگرید چشم و چرا ننالد تن\n\nچگونه کم نشود صبر و غم نیفزاید\n\nکه دوستدار من از من گرفت بیزاری\n\nبلی و دشمن بر من همی ببخشاید\n\nقصیده 10: دلم ز اندُهِ بی‌حد همی نیاساید ...\n\nاگر ننالم ، گویند نیست حاجتمند\n\nو گر بنالم ، گویند ژاژ می‌خاید\n\nغمین نباشم از ایرا خدایْ عزّوجل\n\nدری نبندد تا دیگری بنگشاید\n\nتوضیحات\n\nز اندُه : از اندوه .\n\nآساییدن : آرمیدن .\n\nفرساییدن : فرسودن .\n\nبخارِ حسرت : آه . (اضافة تشبیهی) .\n\nبر شدن : به طرف بالا رفتن .\n\nباران غم : (اضافة تشبیهی) .\n\nغمان : غمها ، اسم معنی معمولاً به «ها» جمع بسته می‌شود .\n\nایچ : هیچ .\n\nگراییدن : میل کردن ، مجازاً جلوه کردن .\n\nمرا  … پیش چشم نگراید : در برابر چشم من جلوهیی نمی‌کند.\n\nتوضیحات\n\nزرد دید نتوانست : نتوانست زرد ببیند .\n\nآلاییدن : آلودن .\n\nبه خون دل آلاییدن : به رنگ سرخ درآوردن .\n\nاز آن : از آن جهت .\n\nبدخواه : 8/18 .\n\nباری : قید است ، به معنی اقلاً .\n\nنمودن : جلوه کردن .\n\n«ش» ضمیر مفعولی است و مرجع آن «فتنه» است .\n\nتوضیحات\n\nبجز که : قید استثنا ، بجز محنت و رنج ، مگر .\n\nپاییدن : زیر نظر داشتن .\n\nتوضیحات\n\nلقب نهادن : نامیدن .\n\nمَر : از ادات تأکید مفعول .\n\nمی‌دهدم : می‌دهد + م (مفعولی) ، می‌دهد به من ، مرا می‌دهد.\n\nپیمودن: اندازه گرفتن .\n\nزاد سرو : (موصوف و صفت مقلوب) سرو آزاد .\n\nاز آن : ب 4 .\n\nپیراستن : زینت دادن به وسیلة کاستن .\n\nتوضیحات\n\nعندلیب : بلبل .\n\nباربلا : (اضافة تشبیهی) .\n\nدشمن بر کسی بخشودن : دل دشمن به حال کسی سوختن .\n\nتوضیحات\n\nژاژ : بوتة گیاهی است به رنگ سفید که مزة خاصّی ندارد .\n\nژاژ خاییدن : بیهوده گفتن .\n\nازیرا : زیرا .\n\nعزّوجلّ : جملة فعلی است ، گرامی و بزرگ است .\n\nدر مصراع دوم آرایة ارسال‌المثل است .\n\n \n\n \n\n30 تا 70 درصد پروژه | پاورپوینت | سمینار | طرح های کارآفرینی و  توجیهی |  پایان-نامه |  پی دی اف  مقاله ( کتاب ) | نقشه | پلان طراحی |  های آماده به صورت رایگان میباشد ( word | pdf | docx | doc )