دانلود پاورپوینت تحلیل و بررسی وضعیت محیط زیست شهر تهران SoE

\n

خلاصه گزارش مدیریتی  وضعیت محیط زیست شهر تهران SoE (مرکز مطالعات و برنامه­ریزی شهر تهرانمعاونت مطالعات و برنامه­ریزی امور زیرساخت و طرح جامع)

\n

\n

عنوان های پاورپوینت  : 

\n

\n

تحلیل و بررسی وضعیت محیط زیست شهر تهران SoE

\n

خلاصه گزارش مدیریتی  وضعیت محیط زیست شهر تهران SoE (مرکز مطالعات و برنامه­ریزی شهر تهرانمعاونت مطالعات و برنامه­ریزی امور زیرساخت و طرح جامع)

\n

مقدمه:

\n

هوا

\n

آب

\n

خاک

\n

تنوع زیستی

\n

بلایای طبیعی

\n

پسماند

\n

زیستگاه انسانی

\n

مدیریت یکپارچه محیط زیست شهر تهران

\n \n\n \n\n \n\n

---

\n\nقسمت ها و تکه های اتفاقی از فایل\n\n6. پسماند\n\nعواملی هم­چون جمعیت، رفاه خانوار و الگوی مصرف مهمترین محرک‌های تولید پسماند در شهر تهران به­شمار می‌آیند. از جمله منابع تولیدکننده پسماند، واحدهای مسکونی؛ اماکن تجاری، اداری، آموزشی و فرهنگی؛ کارگاه­های صنعتی؛ و مراکز بهداشتی و درمانی هستند. میزان پسماند تولیدی توسط حدود 3/2 میلیون خانوار تهرانی در سال 1386، بیش از 7/2 میلیون تن بوده که این حجم عظیم از زباله فشار بسیاری را به محیط زیست وارد می‌سازد. میزان پسماند شهری از 1818287 تن در سال 1367 به 2452303 تن در سال 1386 رسیده که بدین ترتیب دارای متوسط نرخ رشد سالانهای معادل 6/1 درصد، به میزان 3/0 درصد بیش از نرخ رشد سالانه جمعیت (3/1 درصد) در این دوره بوده است. مقایسهی بین درصد میزان مواد خشک و تر در سالهای 1370 و 1387، نشاندهندهی افزایش حدود 9 درصدی سهم پسماند خشک و به همان میزان کاهش سهم پسماند تر در پسماندهای تولیدی شهر تهران است. در بین اجزای ترکیبی پسماند خشک، سهم انواع پلاستیک از 72/5 درصد در سال 1370 به 87/7 درصد در سال 1387 افزایش یافته است.\n\nوضعیت تولید پسماند طی سال 1386 در مناطق 22گانه تهران حاکی از آن است که روزانه 7500 تن زباله تولید شده و تنها 250 تن آن بازیافت شده است. در سال 1386 از کل زباله تولیدی در شهر تهران حدود 5/2 میلیون تن مربوط به مناطق 22گانه شهر تهران بوده و 31 هزار تن زباله بیمارستانی، 13 هزار تن زباله صنعتی و بیش از 200 هزار تن زباله­های متفرقه شهری تولید شده است.\n\nدر زمینه پاسخ­های لازم برای بهبود وضعیت جمع­آوری و دفع زباله در شهر تهران، علاوه بر سیاست‌های اخذ شده توسط شهرداری­ها و خصوصاً سازمان بازیافت و تبدیل مواد شهرداری تهران، می‌توان به سیاست‌ها و راه­کارهای پیشنهادی اشاره کرد که عبارتند از تفکیک زباله در ایستگاههای واسط جمع‌آوری پسماند و تجهیز آنها به دستگاههای عدلسازی، افزایش سطح پوشش جمعآوری مکانیزه پسماندهای جامد از سطح منابع تولید، افزایش سهم زباله بازیافتی، احداث مراکز بازیافت با تکنولوژی برتر و به روز دنیا، گسترش تولید انرژی از پسماند، برنامه­ریزی در جهت پوشش کامل بیخطرسازی و دفع نهایی پسماندهای صنعتی و بیمارستانی بهطور جداگانه و ارتقاء آموزش و آگاهی­های عمومی.\n\n7. زیستگاه انسانی\n\nعدم توازن موجود میان قابلیت‌های شهر و میزان جمعیت ساکن در آن مهمترین نیروهای محرکه و تأثیرگذار در شهر تهران به­عنوان یک زیستگاه انسانی است. علاوه­بر جمعیت ساکن در شهر تهران، توسعه و گسترش مناطق حاشیه­ای تهران به­دلیل جاذبه­های اقتصادی این شهر موجب شده که بخشی از جمعیت ساکن این مناطق حاشیه­ای عملاً محل کار خود را تهران قرار داده و به­عنوان جمعیت شناور فشار مضاعفی را به این زیست­گاه وارد آورند. صنایع و کارگاههای موجود در سطح شهر تهران یکی دیگر از نیروهای محرکه در ایجاد منابع آلاینده و خطرآفرین برای سلامتی محسوب می‌شوند. هم­چنین فقدان قوانین و مقررات در زمینه ساخت و ساز و توسعه شهر و یا ناکارآمدی در اجرای قوانین در سال­های گذشته موجب گردیده تا شهر تهران از توسعه موزون و مناسبی برخوردار نباشد.\n\nنیروهای محرکه اشاره شده، فشارهای زیادی را به شهر تهران وارد ساخته که از جمله می­توان به تولید میزان قابل توجهی پسماند و فاضلاب اشاره کرد. از سوی دیگر در سال 1386به­طور متوسط روزانه 15 میلیون سفر درون‌شهری در تهران انجام شده است. کندی سرعت این سفرها به واسطه حجم سنگین ترافیک درون‌شهری تنها با سرعت متوسطی معادل 2/23 کیلومتر بر ساعت صورت پذیرفته است. بررسی وضعیت سکونت‌گاه­های انسانی در شهر تهران نشان می‌دهد که در سال 1386 قریب به نیمی از واحدهای مسکونی تهران در مقابل زلزله ناپایدار و غیرمقاوم بوده­اند. بافت­های فرسوده گرچه از نظر وسعت 20 درصد شهر را تشکیل می­دهند، ولی بیش از 40 درصد از جمعیت شهر را در خود جای داده­اند. یکی از مهم­ترین شاخص‌هایی که نشان­گر وضعیت سکونت‌گاههای انسانی در شهرها است، نوع، میزان و نحوه پراکنش کاربری‌های مختلف در عرصه شهر است. توزیع کاربری اراضی در محدوده شهر تهران، نشان­گر بیشتر بودن سهم کاربری­ مسکونی (5/28 درصد) نسبت به سایر کاربری­ها و ناکافی بودن سهم کاربری­های خدماتی و فضای سبز در مقایسه با نیازهای شهری است. در رابطه با وضعیت فضای سبز شهر تهران در سال 1386 مساحت فضای سبز شهر تهران 7990 هکتار بوده که از این میزان 25 درصد به پارک‌ها، 34 درصد به جنگل‌های شهری، 41 درصد به سایر قطعات فضای سبز مانند میادین، رفیوژها، درختان حاشیه خیابان‌ها تعلق دارند. در این سال سرانه فضای سبز برای هر شهروند تهرانی معادل 10 مترمربع بوده که این رقم نسبت به سرانه سال 1380 یک متر مربع کاهش نشان می‌دهد. این در حالی است که استانداردهای جهانی، سرانه 30 - 25 مترمربع را برای مناطق شهری مناسب می‌دانند.\n\nاز مهم­ترین فشارهای وارده به زیست‌گاههای انسانی در مناطق شهری، وضعیت آلودگی هوا و آلودگی صوتی است. آلودگی دید و منظر شهری از دیگر عوامل بروز فشار بر تهران به عنوان زیست‌گاه انسانی است. تراکم بالای جمعیت، مساحت کم منازل مسکونی، معابر نامناسب، عدم تجانس در تعداد طبقات ساختمان‌های هم­جوار و عدم بهرهمندی مناسب از فضای سبز شهری از مهمترین عوامل مؤثر بر کاهش کیفیت دید و منظر شهری هستند. آلودگی نوری مانند نورپردازیهای مصنوعی و غیراستاندارد در برخی از نقاط شهر نظیر استفاده از نور برای تزئین نمای ساختمانها، برجها، میادین، چراغهای تزئینی که شهرداریها در کنار خیابانها به جهت ایجاد زیبایی بهکار میبرند و نور آزاردهنده نورافکنها، می‌تواند موجب بروز اختلال در زندگی حیوانات و گیاهان شود.\n\nاز جمله مهم­ترین پاسخ‌ها و سیاست‌های مورد نیاز به­منظور بهبود شرایط موجود می‌توان به اشاعه الگوی پایدار تولید ساختمان از نظر مصرف مصالح و انرژی، توسعه زیرساخت‌های شهری و متناسب نمودن آن­ها با جمعیت فعلی شهر، توسعه حمل و نقل پاک، یکپارچه­سازی مدیریت شهری در بخش محیط زیست، تثبیت حدود و حریم شهر تهرا ن و ممانعت از گسترش بی رویه آن اشاره نمود.\n\n8. مدیریت یکپارچه محیط زیست شهر تهران\n\nمدیریت محیط زیست شهری از ابعاد وسیع و جنبههای گوناگونی برخوردار است که از آن جمله می‌توان به مدیریت کمی و کیفی منابع آب، کنترل آلودگی هوا، مدیریت پسماند، افزایش کارآیی انرژی، توسعه حمل و نقل شهری، کنترل آلودگی صوتی، تخصیص بهینه کاربری‌ها با توجه به قابلیت‌های محیطی و نیازهای موجود، توزیع بهینه فضای سبز شهری و کاهش مخاطرات زیست محیطی اشاره نمود. این طیف وسیع و متنوع از وظایف حکم می‌کند که نهاد‌ها و سازمان‌های مختلفی در تحقق بهینه هر یک از این اهداف سهیم باشند، اما از آنجائی­که هدف غایی و نهایی همه این فعالیت‌ها دست­یابی به توسعه پایدار شهر و ارتقای سطح رفاه شهروندان است، نیاز به مدیریتی یکپارچه برای ایجاد هماهنگی‌های لازم میان این بخش­ها کاملا مشهود است. برای مثال به­منظور دفع مناسب پسماند‌های شهری، تنها پیدا کردن مکان دفع مناسب کافی نیست زیرا محدودیت‌های محیطی و رشد جمعیت همواره دو عامل تهدیدکننده در زمینه موفقیت پروژههای دفع پسماند به­شمار می‌آیند. در این زمینه همسو گشتن عوامل تولیدکننده محصولات در تولید زباله کمتر، ظرفیت­سازی برای اصلاح الگوی مصرف و استفاده از مواد تجزیهپذیر در فرآیند تولید، می‌تواند کمک بزرگی به موفقیت پروژههای دفع پسماند نماید.\n\nبررسی وضعیت مدیریت محیط زیست شهری در تهران نشان‌دهنده وجود ضعف‌های فراوانی در زمینه هماهنگی میان‌بخشی و عدم برخورداری از مدیریت یکپارچه در این زمینه است. تعدد نهادهای تصمیم‌گیری، اعمال مدیریت‌های موازی، عدم وضوح حیطه اختیارات و مسئولیت‌های هر نهاد و عدم هماهنگی میان نهادهای درگیر در مدیریت شهری موجب دامن زدن به مشکلات و ناکارآیی سیستم مدیریت محیط زیست شهری گردیده است. به نظر می‌رسد ایجاد یک مرکز هماهنگ‌کننده میان سازمان‌های درگیر در مدیریت شهر تهران می‌تواند راه­حل مناسبی برای سامان‌بخشیدن به وضعیت موجود باشد. با تشکیل این نهاد، سیاست‌گذاری در زمینه محیط زیست شهری با نگرشی راهبردی و بر مبنای محدودیت‌ها و قابلیت‌های اقتصادی، اجتماعی و طبیعی شهر صورت گرفته و با نگاهی فرابخشی و همهسونگر هماهنگی میان نهادهای درگیر در زمینه مدیریت محیط زیست شهری امکان­پذیر می‌شود. از جمله مهم­ترین راه­کارهای مناسب برای بهبود وضعیت فعلی مدیریت محیط‌زیست شهری در تهران، می‌توان به ایجاد بانک اطلاعات جامع شهرداری تهران با امکان استفاده گسترده برای همه کاربران، استفاده از تجربیات جهانی در شفاف‌سازی حیطه وظایف و اختیارات مدیران شهری، ظرفیت‌سازی و بسترسازی مناسب به منظور ارتقاء سطح پذیرش طرح مدیریت یکپارچه توسط مدیران، توجه ویژه به سازمان‌های مردم نهاد به­منظور تحقق اهداف مدیریت شهری، برخورداری نهادهای محلهای از وزن لازم در اخذ تصمیمات و مدیریت محیط زیست شهری، اصلاح شرح خدمات طرح‌های جامع شهری در جهت ارتقاء جایگاه مطالعات مربوط به بخش محیط زیست شهری، ایجاد بستر مناسب برای ارتقاء فرهنگ زیست‌محیطی با تکیه بر قابلیت­های آموزشی و پژوهشی موجود در شهر تهران، پایش مستمر و بهروزرسانی سیستم‌های مدیریت زیست‌محیطی مستقر در مناطق مختلف شهرداری تهران، بهرهگیری حداکثر از فناوری اطلاعات و ارتباطات در تحقق اهداف مدیریت یکپارچه شهر تهران و تدوین الگوی بومی مدیریت یکپارچه و پایدار شهر تهران در بخش محیط زیست اشاره نمود.\n\n \n\n \n\n30 تا 70 درصد پروژه | پاورپوینت | سمینار | طرح های کارآفرینی و  توجیهی |  پایان-نامه |  پی دی اف  مقاله ( کتاب ) | نقشه | پلان طراحی |  های آماده به صورت رایگان میباشد ( word | pdf | docx | doc )