دانلود پروژه رادیو شناختگر بصورت فایل ورد و پی دی اف

\n

بررسی رادیو شناختگر، cognitive radio، بررسی تخصیص باند، سیاستگذاری تخصیص باند، کاربر اولیه و ثانویه، ...

\n \n

عنوان های این پروژه عبارتند از :

\n

فهرست

\n

فصل اول: رادیوشناختی

\n

مقدمه  3

\n

وظایف رادیوشناختی   5

\n

تخصیص طیف و روشهای دسترسی به رسانه در شبکه های رادیوشناختی 7

\n

دسترسی طیفی    9

\n

پروتکلهای دسترسی به رسانه برای شبکه های رادیوشناختی مبتنی بر زیرساخت  10

\n

پروتکلهای دسترسی به رسانه برای شبکه های ادهاک  رادیوشناختی    10

\n

فصل دوم: پروتکل های دسترسی تصادفی

\n

DOSS   11

\n

DCA   13

\n

SRAC     14

\n

HC-MAC   15

\n

فصل سوم: پروتکلهای اسلات زمان

\n

C-MAC   18

\n

فصل چهارم: پروتکلهای ترکیبی

\n

OS-MAC  21

\n

POMDP   22

\n

SYN-MAC   24

\n

دسترسی به رسانه فرصت طلبانه   25

\n

مقایسه پروتکل ها  27

\n

مراجع

\n \n\nقسمت ها و تکه های اتفاقی از فایل\n\nفصل اول\nرادیوشناختی\n\nمقدمه\nبه منظورکنترل ارسال امواج رادیویی برای جلوگیری از تداخل در روش مدیریت طیف کنونی، طیف فرکانسی در دسترس، به بلوکهای فرکانسی متعددی تقسیم می شود و هر بلوک فرکانسی ثابت برای یک کاربرد مشخص و تحت قوانین تعیین شده توسط دولت، به صورت انحصاری به هر سرویس ارتباطاتی تخصیص داده میشود. بنابراین در این روش تخصیص طیف، تداخلی صورت نمی گیرد زیرا هر بخش از طیف به یک کاربر مشخص اختصاص داده می شود. استفاده از این روش تخصیص طیف، محدودیت هایی برای دسترسی به طیف ایجاد میکند که از آن جمله می توان به موارد زیر اشاره کرد:\n• وقتی طیف به کاربر خاصی یا فراهم کننده سرویس بی سیم خاصی اختصاص داده می شود، این طیف برای گستره مکانی بزرگی مورد استفاده قرار می گیرد. در بعضی قسمتهای این گستره، طیف بسیار استفاده می شود در حالیکه در بیشتر جاها طیف بلااستفاده است و این قسمت از طیف توسط کاربر دیگری هم نمیتواند استفاده شود.\n\n• طیفی که اختصاص داده میشود متناسب با اوج ترافیک بار است در حالیکه در زمان های کوتاهی اوج ترافیک بار را داریم.\n\nروش‌ها و تکنیک‌های جدید برای استفاده از فضاهای خالی طیف در زمان، فرکانس و مکان مورد بررسی قرار گرفتهاند. این قسمت‌های معمولا خالی طیف، حفرههای طیفی یا فضاهای سفید طیف نامیده می‌شوند. طبق این تعریف، هریک از سه بعد فرکانس، زمان و مکان می توانند در ایجاد فرصت های طیفی دخیل باشند. البته ابعاد دیگری مانند کد در سیستمهای مبتنی بر طیف گسترده یا زاویه در سیستمهای شکل دهی موج نیز وجود دارند که درواقع شناسایی فرصتهای طیفی در هر یک از این ابعاد، روشهای مخصوص به خود را دارد.\n\nبنابراین واضح است که کمبود طیف، ناشی از کمبود فیزیکی منبع طبیعی طیف فرکانسی نیست، بلکه نتیجه‌ی تخصیص ثابت و غیر قابل انعطاف طیف است.\nبا سیستم رادیو شناختی، فرستنده به طورهوشمندانه ای می تواند بفهمد که کدام باندهای فرکانسی در حال استفاده و کدام باندها خالی هستند و میتواند از آنها برای مخابره ی داده ی خود استفاده کند. این تکنولوژی باعث استفاده ی بهینه از منابع طیفی دردسترس و کمتر کردن تداخل روی بقیه ی کاربران میشود.\nدر شبکه های رادیوشناختی دو دسته کاربر تعریف می شوند. دسته اول، کاربرانی هستند که از طریق سازمان های تخصیص فرکانسی، بخشی از طیف به آنها اختصاص داده ‌شده است و مجاز به فعالیت در آن هستند. این کاربران، کاربران اولیه نامیده میشوند که درواقع صاحبان اصلی بخش خاصی از طیف رادیویی هستند. ازآنجایی‌ که کاربران اولیه در همه زمانها و مکانها از طیف خود استفاده نمی کنند، بخشی از طیف در این زمان ها یا مکان ها بلااستفاده باقی می ماند. در شبکه های رادیوشناختی دسته دیگری از کاربران هستند که درواقع مجوزی برای استفاده از طیف ندارند ولی می بایست از فرصت های طیفی بهره بگیرند. به این دسته از کاربران، کاربران ثانویه یا کاربران رادیوشناختی گفته می شود.\n\nوظایف شبکه رادیوشناختی\nبرای به اشتراک گذاری طیف میان کاربران اولیه و ثانویه، بایستی چهار عمل سنجش طیف، تصمیم گیری طیف، به اشتراک گذاری طیف و جابجایی طیف در یک سیستم رادیوشناختی انجام شود.\n1. سنجش طیف : در این مرحله، هدف تعیین وضعیت طیف و حفره های خالی طیفی است.\n2. تصمیم گیری طیف : در این مرحله با استفاده از تجزیه وتحلیل اطلاعات بهدست‌ آمده از سنجش طیف و همچنین مدنظر قرار دادن مشخصه های حفره های طیفی آشکارشده، احتمال حاضر شدن کاربر اولیه و مقادیر احتمال خطای سنجش، در مورد دسترسی به طیف تصمیم گیری می شود. بعد از انتخاب یک باند مناسب برای دسترسی کاربر ثانویه، بایستی منابع موجود در سیستم به گونه ای بهینه شوند که اهداف مورد نیاز برآورده شوند.\n3. به اشتراک گذاری طیف : بعد از تصمیم گیری بر اساس تحلیل طیف، حفره های طیفی مناسب در اختیار کاربران ثانویه قرار میگیرند. دسترسی به طیف بر اساس پروتکل کنترل دسترسی به طیف(MAC) انجام میشود که از برخورد کاربران ثانویه با کاربران اولیه و همینطور کاربران ثانویه دیگر جلوگیری میکند. در این مرحله بایستی پروتکل MAC مناسب برای دسترسی به طیف انتخاب شود تا طیف به صورت عادلانه میان کاربران ثانویه با اشتراک گذاشته شود.